افیون روشنفکری

روشنفکران جامعه ما دیر زمانی است اسیر اتوپیانیزمی هستند که بر اساس آن بریده از واقعیات جامعه خویش به ترسیم اتوپیای می پردازند که امکان تحقق چنین آرمانشهری در شرایط موجود جامعه ما چیزی در حد صفر است .

باری غرض از تقریر این نیم بند کلام ، افاضات یکی از تئوری پردازان پروژه عبور از خاتمی در دوره هشتم مبنی بر اقامه چهل دلیل بر لزوم حضور خاتمی در عرصه انتخابات دوره دهم ریاست جمهوری  است ، همانانی که بر این باور بودند که پروسه دمکراسی خواهی قائم به فرد نمیتواند باشد وعبور از شخصیت محوری به نهاد مندی ضرورتی است که دیر یا زود بایستی اتفاق بیافتد ، لیک اندک زمانی بعد  و در گرما گرم انتخابات دور دهم فوبیای احمد نژاد وی وهم کیشانش را به اجماع همگانی در باب هاشمی واداشت اما صد حیف که آثار تخریب 8ساله را را به  8 روز نمیشد از ذهن جامعه زودود .

 و اینروزها قصه پر غصه اصلاحات در این دیار به جائی رسیده است که هاشمی مغضوب اصلاح طلبان  یک تنه بار مقابله با اقدامات پوپولیستی دولت نهم را به دوش میکشد . مخلص کلام اینکه عرصه سیاست مصون از اشتباه وخطا نیست اما تکرار مداوم فعل برمدار خطا میتواند اعتماد به نفس ملتی را از آنان سلب کند ،  از اینروست که روشنفکران عرصه سیاست بایست در فعل جمعی خود وارسی دو چندان نمایند ، تا قول وفعل آنان بری از کج فهمی وکجرویهای معمول ومرسوم باشد، که لغزش در این مسیر تبعات زیانباری در پی دارد که محو آثار آن به مدت زمانی مدید نیاز دارد.